Zapach lasu

 "Per­fu­my ig­li­wia, mchów, pleśni. Czuję. Las czuję! "

Autor nieznany

Uwielbiam ten kojący zapach igliwia, balsamiczną woń żywicy, świeżej trawy i leśnej ściółki.

Zapach ziemi, zwłaszcza w ciepły letni dzień, tuż po deszczu.

Trudno o bardziej intensywną,  naturalną  nutę,

która nie tylko uspokaja (działa niemal jak lek antydepresyjny),

ale i poprawia samopoczucie.

Nie mamy daleko do lasu.

Jedna dróżka, jeden zakręt i jesteś otoczony jego aromatem z każdej strony,

dlatego też nasze leśne spacery są najczęściej bardzo spontaniczne.

Idziemy na borówki, na grzyby,

szukamy życia pod liśćmi, na korze drzew, w rozkładającym się drewnie,

czy idziemy ot tak, bez specjalnego celu, żeby odpocząć.

  

 I za każdym razem las pachnie inaczej.

Niestety nie uda się go zamknąć w słoiku czy uchwycić w kadry.

To trzeba poczuć samemu :D

Cudze chwalicie, swego nie znacie

"Cudze chwalicie, swego nie znacie, Sami nie wiecie, co posiadacie”

pisał w wierszu „Wieś” Stanisław Jachowicz.

Cytat ten nasunął nam myśl, że bardzo często pokazujemy tutaj miejsca,

które są bliskie naszemu sercu, a niekoniecznie blisko od domu.

Zachwycamy się morzem, jeziorami,  jaskiniami

górami, w które musimy specjalnie pojechać żeby nimi wędrować ...

a nawet pakujemy walizki i ruszamy podziwiać inne kraje.

 

 Dlatego tym razem zabieramy Was na spacer naszymi Małymi Pieninami,

które na co dzień mijamy po drodze do szkoły, do pracy czy na zakupy.

Wystarczy także spojrzeć za okno i znów możemy cieszyć nimi oczy.

 

   

 Ale to nie to samo.

W wolnej chwili chwytamy za plecaki i ruszamy na szlak, aby cieszyć się nimi z bliska.

Nie możemy (i nie chcemy) zapomnieć,

co nas tak naprawdę przywiało w te strony z dalekiej północy ...

  

I dlatego też, gdy ktoś nad odwiedza, chcemy mu te nasze Pieniny pokazać.

I Was też zachęcić do odwiedzenia tego przepięknego zakątku Polski,

zanim znowu pokażemy miejsca, które nas zaintrygowały.

   

 Bo czyż nie jest tu pięknie?