Czas rodzinnego relaksu ....

 "Można oczy zam­knąć na rzeczy­wis­tość, ale nie na wspomnienia. "

Stanisław Jerzy Lec

W kalendarzu teraz wiosna (notabene słoneczna, zielona, pachnąca)

ale ja przewracam kilka (no dobra, kilkadziesiąt) kartek do tyłu

i wracam wspomnieniami do grudnia ...

rodzinnego świątecznego relaksu...

Pogoda spłatała nam figla i zabrakło w święta tradycyjnego bałwana i sanek ...

mimo, że czapki i rękawiczki, a nawet marchewka, były cały czas w pogotowiu.

Zamiast tego mogliśmy rzucać "kaczki" nad Wigrami,

zbierać kolejne patyki, kamyki, szyszki. 

Spędzać ten czas razem na świeżym powietrzu (a nie tylko przy stole),

tak jak lubimy.

 A aparat fotograficzny w takim czasie był oczywiście niezbędny.

Trzeba łapać w kadry takie chwile, chwytać i dzieki nim móc wracać do zimowej aury , rodzinnego relaksu u dziadków, nawet latem :)

Ale póki co, przerzucam kartki do rzeczywistości i rodzinnego spotkania z najbliższymi.

Przed nami I Komunia Święta Kuby :)

Odświętnie

"Święta mają coś z bajki

Każdej zimy pisanej od nowa."

ŚWIĘTA Z BAJKI, Jacek Cygan

Święta Bożego Narodzenia to czas rodzinnych spotkań oraz wspomnień.
 Zapach choinki, pieczonych pierników, cynamonu, pomarańczy,

dźwięk dzwonków Świętego Mikołaja i kolęd roznoszących się po domu,
 ten niezwykły czas to przede wszystkim RODZINA ...

i dlatego rokrocznie opuszczamy naszą zimową górską przystań,

przemierzamy setki kilometrów, by być z najbliższymi ...tym razem nad morzem.

 I cóż, że święta nie były białe, nie szaleliśmy na sankach,

że spacer nad morzem był utrudniony z powodu silnego wiatru,

a zamiast lodowiska - wrotkowisko i basen.

Był za to śmiech dzieci, zabawa w chowanego, zacięte rozgrywki w Rummikub,

i oczywiście Kevin sam w domu oglądany po raz kolejny przez dużych i małych.

Nie każdy jednak ma rodzinę.

Niektórzy, jak bohaterzy książki ŚWIĘTA DZIECI Z DACHÓW,

uciekają z domu dziecka, aby odnaleźć magię tego grudniowego czasu,

a tym samym odnaleźć tych, za którymi w głębi duszy każdy tęskni... za rodziną.

 

W wielkim mieście na drodze trójki zagubionych dzieci staje

tajemniczy, bezdomny staruszek ze skrzypcami, który stracił pamięć i nie wie kim jest 

oraz dziewczynka, która wciąga ich w tajemniczy świat dzieci z dachów.

I tak zaczęła się przedświąteczna 24 dniowa przygoda, pełna niezwykłych chwil,

 której nie potrafiliśmy odłożyć na półkę, tylko czytać, czytać i wzdychać.



I tu właśnie uświadamiamy sobie,

że jesteśmy szczęściarzami, że mamy rodzinę, bliskich

i to z nimi możemy posiedzieć przy choince w te grudniowe magiczne dni,

nawet jeśli musimy pokonać wcześniej kilkanaście godzin samochodem.

I dlatego z łezką w oku zamykamy te chwile w kadry, aby wracać do nich nie tylko zimą.

PS. Wydawnictwu Zakamarki dziękujemy za możliwość przeczytania cudownej historii Święta dzieci z dachów.

Coraz bliżej święta ...

„Jest taki czas, co łzy w śmiech zmienia,
jest taka moc, co smutek w radość przemienia,
jest taka siła, co spełnia marzenia…
To właśnie magia Świąt Bożego Narodzenia.”

 

Grudzień. Najbardziej magiczny okres w całym roku.

W radio rozbrzmiewa dźwięk świątecznych piosenek,

 dookoła pachnie choinkami, cytrusami i cynamonem. 

Ulice, wystawy sklepowe rozświetliły się tysiącem kolorowych światełek.  

Odrywamy kolejne kartki kalendarza, 

niecierpliwie czekamy na te rodzinne, wyjątkowe dni z kolędą u boku.

 Magia świąt w świecie dorosłych jest zupełnie inna niż w czasie dzieciństwa, 

ale wystarczy spojrzeć na radosne oczy dziecka,

 podzielić się obowiązkami z resztą domowników 

bądź odłożyć na chwilę na bok przygotowania, zawirowania 

i poczuć tę dziecięcą radość wyczekiwania...

a jeśli jest szansa uchwycić tę magię w kadry.

Coraz bliżej święta, coraz bliżej święta ...

Zapach Tatr

  

"Skądkolwiek wieje wiatr zawsze ma zapach Tatr"

Jan Sztaudynger
 

  

 Dla każdego Święta Bożego Narodzenia pachną inaczej, 

bo najczęściej te zimowe zapachy kojarzą nam się 

z dzieciństwem, wspomnieniami, beztroską.

Będąc dorosłymi, chcemy,by i w naszym domu czuć było święta.

 Zapach drzewka prosto z lasu, wigilijnego barszczu, 

suszonych grzybów,  pomarańczy, orzechów, 

migdałów, cynamonu, goździków czy przyprawy korzennej...

Dzięki temu, że ostatnie święta spędziliśmy u nas, w górach,

nie mogło w te dni zabraknąć jeszcze jednego zapachu ... 

zapachu Tatr ...

Świąteczne wypieki i aparat zapakowaliśmy w plecaki

 i z kolędą na ustach ruszyliśmy na szlak :)

Grudniowy czas ...

 

  

Koniec roku to nie tylko czas zabawy, tańców, 

szampana z bąbelkami, wyczekiwania aż zegar wybije północ, 

ale także czas melancholii, analizowania, planowania ...

  

 To także czas, aby odkurzyć to miejsce, zmieść pajęczyny... 

i mimo braku śniegu za oknem 

i wciąż piętrzących się nowych zajęć ...

wrócić tu po przerwie z uśmiechem i nową dawką energii ... 
(a przyznam, że brakowało mi blogowania)

  

A na początek 
urywki naszego grudniowego rodzinnego świętowania 
dla odmiany spędzonego u nas - w górach :D